6Citar a autoría do que se toma doutras persoas

Un material creado con intelixencia artificial (IA) poucas veces é enteiramente novo. Adoita incorporar imaxes, iconas, sons, tipografías, textos ou bibliotecas de programación que teñen os seus propios autores. A IA engádeos con naturalidade cando se lle pide un resultado, e non sempre avisa de onde proceden nin das condicións en que se poden utilizar.

O recoñecemento da autoría é unha cuestión de respecto polo traballo doutras persoas, e tamén un dereito. En España, a Lei de propiedade intelectual inclúe entre os dereitos morais do autor, no seu artigo 14, o de esixir que se recoñeza a súa condición de autor da obra. As licenzas libres manteñen esa condición. A licenza Creative Commons Recoñecemento-CompartirIgual, que se abrevia CC BY-SA, permite por exemplo copiar e adaptar a obra sempre que se dea crédito de maneira axeitada, se ligue a licenza e se indique se se fixeron cambios.

Creative Commons recomenda nas súas prácticas recomendadas de atribución que cada elemento alleo vaia acompañado de catro datos:

• O título da obra, se o ten.
• A autoría, co nome ou o nome de usuario do seu autor.
• A procedencia, coa ligazón ao lugar de onde se tomou.
• A licenza, co seu nome e a ligazón ao seu texto.

Cando o elemento se modificou, convén indicalo. Unha atribución completa tería esta forma: «Título da imaxe, de Nome do seu autor, tomada de Wikimedia Commons, con licenza CC BY-SA 4.0», coas ligazóns á imaxe orixinal e á licenza.

A atribución debe ir dentro do propio material, e non na páxina que enlaza con el nin nunha mensaxe á parte. Un material educativo descárgase, incrústase noutra páxina ou súbese á plataforma dun centro, e se a atribución non viaxa con el, pérdese no primeiro paso. O mínimo é unha sección de créditos ao pé ou nunha pantalla propia, cos catro datos de cada elemento. Esta guía faino na súa páxina de créditos e licenzas, que recolle as iconas e a tipografía que utiliza, cos seus autores e as súas licenzas.

Convén preguntarlle á IA que elementos alleos incorporou e con que licenza, xa que non sempre o indica. É o que pide o punto 6 da avaliación VCER. Hai tres casos que merecen atención:

• As imaxes ligadas desde outra web. A IA pode colocar unha imaxe mediante o seu enderezo noutro sitio, sen que conste a súa licenza. Convén substituíla por unha con licenza coñecida e gardala dentro do material.
• As imaxes xeradas por IA. Non teñen un autor ao que acreditar, pero convén indicar que son xeradas e con que ferramenta, como pide a recomendación 8.
• As bibliotecas de programación. Cada unha ten a súa licenza, e algunhas condicionan a do conxunto. As licenzas con copyleft, como a GPL (General Public License, licenza pública xeral), esixen que o programa que as incorpora se distribúa coa mesma licenza. Outras, como a MIT, que toma o seu nome do Instituto Tecnolóxico de Massachusetts, piden conservar o aviso de autoría.

Cando un elemento non permite a reutilización, ou non é posible averiguar a súa licenza, o prudente é substituílo. A IA pode propoñer alternativas con licenza libre, e convén comprobar na fonte orixinal que a licenza é a que di.