Ferramentas e niveis

Non todas as persoas traballan cos mesmos medios, e as ferramentas para crear programas con intelixencia artificial (IA) son moi variadas. En liñas xerais poden agruparse en catro familias, que se presentan a continuación con algúns exemplos das dispoñibles en 2026.

• A web dun chatbot. Asistentes xerais como ChatGPT, Gemini ou Claude, que crean a aplicación dentro da propia conversa. O material queda aloxado na plataforma e compártese mediante unha ligazón.
• Plataformas para crear aplicacións. Servizos como Lovable, Bolt, Replit, Google AI Studio ou Canva, que xeran, aloxan e publican a aplicación desde o navegador.
• Editores de código con IA. Programas como Visual Studio Code ou Cursor, que se instalan no ordenador e incorporan un asistente que escribe e modifica os ficheiros do proxecto.
• Axentes de programación. Programas como Codex CLI, Antigravity (agy) ou Claude Code, que reciben as instrucións en linguaxe natural e traballan directamente cos ficheiros do ordenador.

Para seguir esta guía, o importante é a forma de traballar que permite cada ferramenta. Nas dúas primeiras familias o material vive nos servidores dunha empresa, que é a que decide canto tempo se mantén. Na web dun chatbot é, ademais, unha peza única. Adoita poderse ver o código, e mesmo modificalo, pero non é posible acompañalo doutros ficheiros, como a licenza ou a documentación, nin levar un control cómodo dos cambios. Nas dúas últimas o material é un cartafol de ficheiros no propio ordenador, que se pode publicar nun sitio propio ou nun repositorio como GitHub, onde cada cambio queda rexistrado. No artigo «Consolas de IA: qué son y cómo se instalan» (en castelán) explícase como comezar a traballar cos axentes de programación.

Por este motivo, cada recomendación concrétase en dúas indicacións. O mínimo é o que se pode cumprir con calquera ferramenta, mesmo cando o material se creou e se comparte dentro da web dun chatbot, e é suficiente para publicar de forma responsable. O recomendado é o que convén facer ademais, e require que o material sexa un proxecto cos seus propios ficheiros, publicado nun repositorio ou nun sitio propio. As plataformas para crear aplicacións adoitan traballar tamén con proxectos de varios ficheiros, e algunhas permiten envialos a un repositorio externo, polo que nese caso poden seguirse estas indicacións. Cando non hai diferenza entre unha forma de traballar e outra, dáse unha soa indicación.